Azərbaycan dövlətçiliyinin tarixi sınaqları kontekstində 1991-1993-cü illər ən təhlükəli dövr kimi xarakterizə olunur. Ölkə daxilində baş qaldıran siyasi ambisiyalar, hərbi pərakəndəlik və hakimiyyətin səriştəsizliyi müstəqilliyimizi birbaşa sual altında qoymuşdu. Xalq belə bir çıxılmaz vəziyyətdə yeganə nicat yolunu dahi rəhbər Heydər Əliyevın böyük siyasətə qayıtmasında görürdü.
Dahi dövlət xadiminin hakimiyyətə qayıdışı xalq-lider birliyinin ən parlaq təzahürü idi. 15 İyun tarixində Ali Sovetin sədri seçilən Heydər Əliyev milli həmrəylik ideyasını irəli sürərək cəmiyyəti parçalanmaqdan xilas etdi. Onun zəngin təcrübəsi dövlətin onurğa sütununu yenidən bərpa etdi.
Ümummilli Liderin rəhbərliyi ilə həyata keçirilən demokratik islahatlar və yeni iqtisadi model ölkənin simasını kökündən dəyişdi. Bu dövrdə Yeni Azərbaycan Partiyasının aparıcı siyasi qüvvəyə çevrilməsi sabitliyin qorunmasında və xalqın dövlət ətrafında sıx birləşməsində mühüm amil oldu. Bu gün azad Qarabağ və Şərqi Zəngəzur müasir Azərbaycanın gücünün və qüdrətinin rəmzidir. Müzəffər Ali Baş Komandan İlham Əliyevin rəhbərliyi ilə qazanılan hərbi-siyasi qələbələr Ümummilli Liderin təməlini qoyduğu müstəqillik strategiyasının ən parlaq və şanlı zirvəsini təşkil edir..
YAP Nizami rayon təşkilatının Analitik qrupu